«قدیمی گوته» « ضرب المثل های لُری »

 ضرب‌المثل‌های لُری

گپ د گپیش نی، د دینه روزگارشه

در فرهنگ لُر، گپ فقط پیر نیست؛

او انسانی‌ست که با رنج، دانایی را صیقل داده است.

پیری، عدد سال‌ها نیست

عمق فهمِ انسان از خویش است.

در فرهنگ لُر، «گپ» فقط پیر نیست؛

او انسانی‌ست که با رنج، دانایی را صیقل داده است.

پیری، عددِ سال‌ها نیست

عمقِ فهمِ انسان از خویش است.

بزرگ، آن‌که جهان را دید و هنوز آرام ماند؛

که از رنج گذشت و هنوز مهربان بود.

در فرهنگ لُر، «گپ» فقط پیرِ سال‌خورده نیست؛

او انسانی‌ست که جهان را زیسته، نه فقط عمر را.

کسی‌ست که میانِ درد و دانایی،

راهِ میان‌برِ فهم را یافته است.

مولانا گفت:

> پیر آن باشد که اندر فضل و علم

پخته باشد او، نه از سال و زِ سلم.

پیری، عددِ سال‌ها نیست؛

میزانِ آگاهیِ انسان از خویش است.

زمان، تن را پیر می‌کند،

اما رنج، روح را می‌سازد.

بزرگی یعنی دیدن،

بی‌آن‌که داوری کنی؛

فهمیدن، بی‌آن‌که تلخ شوی؛

و ماندن، بی‌آن‌که خاموش گردی.

بسیارند آنان که عمر کردند و نفهمیدند،

و اندکند کسانی که لحظه‌ای زیستند و جاودانه شدند.

بزرگ، آن است که جهان را دید و هنوز آرام ماند؛

که از زخم گذشت،

و هنوز مهربان بود.

«در روزگاری که فریاد زیاد است و فهم کم،

هنوز دانایی، زیباترین شکلِ سکوت است.»